afrikahoneymoon

Weer Malawi

2009-11-12T03:24:00.000-08:00

Na omtrent 300 km van onwettig deur mosambiek ry kry ons uiteidelik die customs plek wat ons papiere moet teken, mens sou sweer ons is die eerste toeriste wat daar verby kom aangesien die officials heeltemal clueless was. Dit neem ons toe nog n goeie ruk om vir hulle te oorreed dat ons high-lift jack agter op die kar nie n vermomde AK47 is nie!!!Daarna moes ons hom nog verduidelik waar om wat op ons kar papiere in te vul??
Noord mozam en suid mozam verskil soos dag en nag, omtrent niemand verstaan n woord engels nie en als behalwe diesel is bitter duur, maar man dis darem mooi! Ver noord is daar geen form van toerisme nie en vir n paar dae slaap ons maar agter kerkies en by vriendelike locals tot dat ons besluit om na Pemba toe te skyf. By Pemba bly ons by Russel’s place en ontmoet die mees interesantste karakters waarmee ons die volgrnde 5 dae spandeer. Ek raak natuurlik uit my vel exited toe ons sien met waste vis die locals in die dorp rond loop, en somme dadelik probeer ons vir ons n local fishing trip reel. 5 dae lank sukkel ons om op n boot te kom voordat ons die handoek ingooi, die komunikasie gaping was net te huge en elke dag was daar nuwe misverstande.
Ons besluit toe om weer noord toe te gaan na Ibo eiland wat bekend is sy vir old school swahili jewellery makers. Dis net eenvoudig crazy wat die mense kan regkry met nog dieselfde tradisionele metodes as back in the days! Hulle gebruik nog parafien branders en lang pypies waardeur hulle blaas om die silwer te smelt en soldeer. Ons het sommer amper n jewellery en visvang winkel op die eiland begin. Die eiland is so afgesonder die mense wys nog tyd aan met verwysing na die son en ons het ook op die harde manier uitgevind dat almal in noord mosambiek laagwater op die strand poef? Jip, daar is geen toilette nie, almal poef eenvoudig op die strand? Op die eiland het ons n goeie vriend gemaak op wie se boot ons geslaap het op die water om te skuil van die bedompigheid van ons vorige kamertjie, lekkerste wat ons in n lang tyd geslaap het.
Ons volgende stop was Ilha de Mocambique, n klein eiland wat destyds voor Maputo die hoofstad van mozam was. Die eiland is propvol kultuur en geskiedenis met die amazingste museums en standbeelde en ou vervalle geboue. Hier het ons bitter baie geleer van Mosambiek se geskiedenis, veral van die portugese en ook die locals se gesukkel vir onafhanklikheid.
Ons belsuit toe sommer om Malawi toe te gaan vir die lake of stars music festival wat die 15 de oktober sou begin. PARTY!!
Ons ry twee dae aan een reguit van Ilha de Mocambique na Mangochi in Malawi deur die mees ongelooflikste graniet bergreekse in sentraal mosambiek. Ons slaap n aand oor by n paar locals en toe ons ons oe uitvee toe staan ons weer op die grens van Malawi.
Back in the warm heart of Africa!!!
Liefde en vrede
Stinkie en stupid

2009-11-12T03:17:00.000-08:00

2009-11-12T03:13:00.000-08:00

2009-11-12T03:04:00.001-08:00

lake of stars

mmmmm! gedroogte veldmuis

mout mulanje

yellow berries

Noord Mosambiek

2009-11-12T02:50:00.000-08:00

2009-11-12T02:47:00.000-08:00

Robin hood

2009-11-12T02:43:00.000-08:00

2009-11-12T02:39:00.000-08:00

oldcshool draaibank

2009-11-12T02:27:00.000-08:00

Oos Tanzanie

2009-10-02T03:13:00.004-07:00

Oor die gresn, weer Tanzanie in. Die omgewing lyk ook sommer weer anders… meer wild, met digter plantegroei… acasias & boabab bome wat trots bo alles anders uitstaan. Opgewonde om die kus van tanzanie te verken.
Ons gaan slaan kamp op by Peponi Beach, Suid van Tanga, net bo Pangani. Die plekkie is pragtig, met bogenvillas wat die terrain versier en tarrentale (n ander soort as wat ons bydie huis kry) wat mak rondhardloop. Laagwater gaan stap ons tussen die mangroves rond en word voorgestel aan n spesie wat ons nog nooit van te vore gesien het nie, die oulikste akkedis-padda-vis gediertetjies wat in die poelle tussen die mangroves bo-op die water rond spring. Ons is honger vir n stukkie see waar ons kan gaan visvang, en toe ons agterkom Peponi gaan nie vir ons n fishing geleentheid bied, val ons in die pad opsoek na groener weivelde. Ons gaan slaap vir n aand oor by Bagamoya, die kamplek self is nie iets om oor huistoe te skryf, maar die dorpie is al te pragtig, met n paar nou straatjies soos by “old town, Mombassa” waar slegs n driewiel Tuk-tuk kan deurry en dan ook n klomp geverfde kunswerke langs die pad uitgestal om toeriste se aandag te trek. Vandaar af is ons Sunrise Beach toe (net buite Dar Es Salaam), waar ons vertel is om te gaan kamp & vir Blue te los as ons op die ferry klim Zanzibar toe. Die vraag is… gaan ons Zanzibar toe? Dit kos vir Muzungus 30$ om met die ferrie oor te gaan, akkomodasie daar is glo vrek duur, nie eens gepraat van die toerisme aktiwiteitte nie! Zazibar sal n uitsondering tot ons streng “budget Saffari” moet wees as ons besluit om te gaan! Ons oorweeg die Pro’s & Cons en na drie dae se “harde” dink werk, besluit ons daarteen.

Intussen het ons twee cool brothers van Malawi ontmoed, Windstone Churchill & Blackseed, wat ons aanmoedig om “The Lake Of Stars” Music Festival in Malawi by te woon, die naweek van die 15de tot die 18de Oktober… Ons kan dit net dalk maak gebeur as ons mooi beplan. N middeljarige, klein geboude mannetjie kom knoop geselsies met my&Bernie aan. Ons wil eintlik gladnie met hom chat nie, want ons is haastig om uiteindelik weer in die pad te val, vet weet waantoe, en sy asem stink vreeslik! Ten spyte van ons pogings om te “ontsnap” hou hy aan gesels en wie sou kon raai dat sy klein stink asem toe goue informasie dra, wat ons tot ons volgende destinasie lei… Mafia Eilande!

Ons ry Nyamisati toe waar ons op n ferrie kan klim Mafia Eilande toe. Daar aangekom vind ons uit die Ferrie vertrek elke dag om 2 die middag. Na n gesukkel vind ons n Christian Mission waar ons oor slaap vir die aand, en meer belangrik, vir Blue los terwyl ons island hop. Bernie is ekstaties opgewonde oor die tafel vol gestoomde prons, en koop vir hom n sak vol vir aandete teen R6 n kilogram! Saam met ons op die Ferrie is 4 ander toeriste wat ons oor die volgende paar dae goed bevriend. Anthony(Aussie) & Abby(Kenian) ( A.k.a: BFG “big friendly Giant” en LBG “little black girl” ) is ook pas getroud en op hul honeymoon & Max en Harry, twee Britse studente op vakansie! Ons spandeer meeste van die tyd op die eiland saam soos ou boesem vriende. Die dorpie is mooi, met bree wit grond paaie, n vismark daar en groente mark hier. Daar is n populere Bar met n TV, waar ons elke aand n bier gaan drink en soms saam met die locals n stukkie sokker kyk. Sodra die son sak, word die strate gevul met die reuk van warm kos en soet tee, wat die einde van Ramadan aankondig. Ons slaap in n spotgoedkoop gastehuisie in die dorp, die bedbugs eet ons lewendig op, maar dis lekker naby aan alles & loop afstand van die strand. Ek&Bernie reel vir ons klompie n snorkel saam met n vriendelike bakbeen kaptein. Hy vra ons nie veel om met sy boot na die snorkel rif te seil, maar dit kos 20$ pp om in die park area in te gaan. Ons hou ons oe toe en betaal wat gebetaal moet word! Die snorkel is fantasies, die see is vol lewe, kleure en teksture. Bernie bind n klein hoekkie aan n stukkie lyn, breek n oester oop vir aas en vang sommer so terwyl hy snorkel n vissie ook. Dis die 15de September, Trixie se verjaarsdag, n goeie rede om te partytjie! Na die Snorkel is ons reguit Bar toe om Trixie se verjaarsdag te vier! Happy Birthday Trixie’tjie***

Iza (n local vriend wat so ietwat engels kan verstaan & praat) reel vir ons n vissersman saamet wie ons die nag kan uitgaan. Vol hoop en n sak vol buns, tamaties & uie durf ons die see waters aan op n klein bootjie met geen lifejackets aan boord en 2 mans met wie ons skaars drie woorde kan wissel. Ons het om 5uur die middag vertrek. Elke keer wat die bootjie n golf tref word ons papsop nat gespat. Die vissermanne gee vir ons n plastiek sak om onder te skuil. Dit ruik effe na vis, maar dis beter as heeltemal nat en koud. Daar onder die plastiek bou ek vir ons n broodjie terwyl ons kyk hoe die son agter die see verdwyn. Teen die tyd wat ons stilhou is dit reeds donker. Die kaptein maak drie gas lanterns aan die brand en oorhandig aan ons albei n stuk houd met vislyn daarom gedraai en tjokka vir aas. Ons laat nie op ons wag en sit dadelik n stukkie tjokka aan die hoek en laat sak die asie n paar meter die diep donker see in. Ek is gefasineerd met die klomp klein vissies wat deur die lig aangelok word, veral deur dies met vlerke wat bo-op die water vlieg soos nimfs. Bernie vang n paar klein vissies, en ek vang wraggies niks! Ons vind dit vreemd dat die twee vissermanne nie lyk asof hulle veel geinteriseerd is in visvang nie! Hulle albei snork terwyl ek&Bernie hard werk vir n vis! Later begin die koud&moeg aan ons byt, ons krul langs mekaar op onder die laken wat ek uit ons hotelkamer gesteel/leen het. Nie lank daarna word ons wakker geskud met handgebare wat verduidelik ons moet ons lywe skyf. Daar is n groter boot wat besig is om n net rondom ons bootjie te span, ons bootjie gee pad, terwyl die klomp mans op die groot boot die net inbring… ek praat van duisende klein vissies! Die twee bote werk saam en skep die vis in ons boot uit. Alles maak skielik sin! Dit verduidelik waarom ons twee vissermanne nie werklik vis gevang het nie. Hulle werk is om die klein vissies te lok met die drie lanterns, terwyl die groter boot die vissies kom harvest met hul nette. Met heelwat minder plek op die boot nou, sit/slaap ons vir nog n paar uur op die water, die hele proses herhaal homself vir n tweede keer. Een van die mans op die groot boot hou aan roep “Madam, big fish” Ek soek in die water rond vir die sogenaamde groot vis, maar sien niks. Tot ek agterkom, dat wat ek oorspronklik gedink het is die net onder die water is n mamoeeerse WhaleShark in al sy glorie!! O MY GOODNESS, ons bootjie het skielik 10 keer kleiner gevoel teen die grote van die dier! Die water het ook n tipe fosfor of plankton gehad wat ophelder met elke beweging! Dis mos die materiaal waarvan visserman stories gemaak is!! Na n baie opwindende aand, beweeg ons stadig terug huistoe, die son steek alreeds sy kop uit om die nuwe dag aan te breek. In die vlakwater kom vrouens met bond emmers aangestap en skep vir hul vis soveel as wat hul kan dra! Wat n wonderlike ondervinding! Ons gaan werk n Engelse ontbyt in by die restaurant oorkant die bar, maar is amper te moeg om dit te geniet! Daarna reguit bed toe!

Ons tyd op die eiland het tot n einde gekom, verseker die coolste eiland waar ek al was! Ons volgende bestemming is Kilwa Masoko. Ek klim agter die stuur in, want die pad is in n goeie kondisie en ek het lanklaas bestuur! Nie lank daarna verander die lekker teerpad in n uiterse slegte grondpad weens padwerke. Ek ry voort en dog nog ek handle die pad goed, maar ons almal weet wat het met dog gebeur! Ek voel die stuurwiel werk skielik nie lekker saam, Bernie gaan inspekteur die kar van onder… die stearing arm het mors af gebreek (dieselfde probleem as wat ons by Sesse in Uganda ervaar het). Ons ry stadig tot by Ngurukuru, waar ons by n Fungi (Mechanic) aanklop. Ons praat n gebroke engels/Swahili met mekaar en dit wil voorkom asof hy die part weer kan vas sweis. Als verloop goed tot hul n ronde gat in die part probeer sweis het in plaas van drill, net omdat hulle nie n drill het nie. Dit lyk vreeslik, ons skel in allerhande vreemde tale tot die ou in die eerste taxie spring Kilwa toe om daar n drill te leen en die gemors wat hy aangevang het te fix. Gestrand by Ngurukuru, gaan eet ons n slap tjips en samoesa ontbyt en lees die tyd verby… 3 ure later is ons “mechanic” terug. Hierdie keer lyk ons part stukke beter. Hy sit dit terug waar dit hoort op die kar en uiteindelik kan ons weer in die pad val…. Met Bernard agter die stuur!

Kilwa Masoko het die mooiste baai, blou see, wit strand en groot Boabob bome wat hul kop hier&daar uitsteek. Ons gaan kamp by Seaview Beach, waar ons so half n gevoel kry van in die bos kamp met n view oor die see. Ons loop strand langs en gaan kyk waste vis die manne vang, die visvang lyk goed en ons reel vir ons n local met wie ons kan uitgaan die volgende oggend. Eers vra hy 300$ om saam met hom uit te gaan, ons lag lekker en se ons sal vir hom 10$ gee, dis n deal & n date! Die bootjie is klein, en laat geen vinnige bewegings toe anders skep dit water. Bernie vang twee sport visse wat lyk soos tuna, ons dink dis “Torpido Scads”, ek vang boggerol! Die volgende dag loop ons gedurende laagwater strandlangs so-te-se tot en met waar ons gister met die bootjie gery het. Ons gaan staan op n rots halflyf in die water en probeer als wat ons het, lepels, plugs, dropshot. WAM, Bernie is vas, en toe los. Nie lank daarna is hy weer vas, en bring nog een van daai klein tunas in. Dis nie die laaste van die dag se aksie… Bernie se rachet skree weer en watokal aan die ander kant van sy lyn is, dis huge! Sy 10vt stok kan skaars die vis inbring! Hy speel omtrent vir 20min die vis moeg voor ons die silwer glans voor ons in die water gewaar. Ons staan halflyf in die water, so daars geen manier wat ons die vis kan “land” nie. Toe die vis naby genoeg is, lig Bernie hom uit die water, gryp hom aan die stert, en vat die hase pad land toe vir n wenner foto. Die kamara se battery is pap!!! Van die 10 fotos wat ek probeer neem het, het net 2 uitgekom! Ons is dankbaar vir die 2 fotos wat ons wel het. Ons bespiegel vir n oomblik of ons die vis gaan hou of nie? Op die ou einde gee ons haar haar terug aan die see, met die hoop dat moeder Natuur weer so gaaf sal wees om ons weer so n mooi grote te laat vang! Ons gaan huis toe en beplan ons eerste home made Sushi aand! Ons gaan all out… make-up, dress-up, wasabi, soya, die lot! F.U.N.
Die volgende twee dae probeer ons weer die monster vis jag, maar ons poging is tevergeefs. Ons tyd hier het ook tot n einde gekom.

By Lindi aangekom gaan vind ons eerste ding meer uit oor die Ferrie crossing oor die Ruvuma rivier en of die brug klaar & in werkende orde is? Die Ferrie is beslis nie vir ons n opsie nie, heeltemal te dodgy en dis nie asof ons kar versekerd is nie! Ons besluit om self brug toe te ry om te gaan kyk wat gaan vir wat. Die aand slaap ons in n klein skruffie gastehuisie, Seker daarvan die plek is n part time hoerhuis, want in plaas van n chocolatetjie op my kussing het ek twee kondome gekry! Ek hoop net die bedbugs bly weg van my, want ek krap nogsteeds aan al die ander byte wat ek by Mafia opgetel het!
Vir enige iemand wat oorweeg om die met die brug oor te steek, die brug is nie klaar nie, maar daar is n alternatiewe grondpaadjie wat onderdeur loop en dis n mission om die officials te vind wat mens wettig in/uit die land moet teken! Ons slaap vir ons laaste aand in Tanzanie by n local village oor. Dis altyd n great kulturiele ervaring om in n village oor te slaap, maar vrek uitputtend om honderde oe te vermaak met jou elke beweging. Tshirt idee: “Muzungus likes to travel” and “Black people likes to stare”! Bernie se hy lei aan n nuwe fobie: “Black-kid phobia”: The fear that somewhere & somehow a bunch of black kids are staring at him”.

Ons is veilig in Mozam, Nader al nader aan die huis *

Emmers vol vis & liefde***

Hilda & Berns

2009-10-02T02:55:00.000-07:00

Dis mos n vis!

2009-10-02T02:48:00.000-07:00

sushi party

2009-10-02T02:32:00.001-07:00

2009-10-02T02:15:00.000-07:00

prawns

chipatie tanie

mafia maatjies

Kenya

2009-09-09T05:45:00.000-07:00

Ons het Uganda so verskriklik geniet dat ons verwagtinge van Kenya maar laag was. Wow, was ons vriendelik verras!!!
Ons eerste stop was in Kisumu op lake Victoria en die plekkie waar ons gekamp het was maar dodgy verby. Met lifelike Uganda nog vars in ons kop en die feit dat n bier amper twee maal duurder was het Kenya maar swaar getrek.
Die bakkie se 4*4 was nogsteeds nie gefix nie maar ons het besluit om maar die kans te vat en in die rigitng van die wel bekende Masai Mara nationale park te beweeg, dit was immers in die middel van die great wildebees migration!! Na n vol dag se ry op n baie sleg pad gaan slaan op kamp op by crokodile camp net buite die Talek hek wat deur n paar local masaai’s gerun word. Dit was eenvoudig net te amazing vir woorde!! Ons tent was letterlik geskei van die asemrowende mara plains deur n klein droe riviertjie . Ons bevriend toe somme gou n jong masai man wat ons die volgende dag as n gids die park sal gaan wys. Na n gesmeek en n gemoan kry ons toe reg om studente prys te ky en hulle gooi toe somme ook n verniet laat middag game drive in die deal as n honeymoon geskenk! Kan dit nou beter? Die volgende oggend voor sonnop staan ons twee oopmond voor ons tent en kyk na die lugballone wat op die vlaktes opstyg en elke nou en dan ophelder van die gasvlam. Ons was so betower dat ons eers met sonnop die groot hoeveelheid wild en die enorme buffel sowat 20 meter voor ons opgelet het. Die park was amazing, ons het alles gesien wat ons moontlik wou en op plekke was die wildebeeste so vollop dat hulle net soos swart kolle op die groot graslande gelyk het. Dit was so ampertjies of ekt vir ons n trailor losgeslaan op 50/50 met my video footage van n krokodil wat amper n widebees gryp uit die mara rivier. Eenvoudig die beste game drive van ons lewe!!! Ons het nog twee dae rondom die park gehang en saamet ons nuwe vriend bietjie die masai kultuur ervaar. Ons het een aand die laptop opgeslaan in n buite teater en vir n paar masai guides vir die eerste keer lion king gewys, dit het omtrent gevoel om vir iemand die eerste keer die see te wys!
Nou was dit tyd om vir Blue bietjie TLC te gee in Nairobi. Die pad na Narobi was gruwelik ek dink ou Blue het dit net net gemaak. Die brieke was klaar, die 4*4 hub sub moes vervang word, leafsprings was aan albei kante gebreek, menigde bushes en covers moes vervang word, en die wheel alignment was uiters gevaarlik nadat die roadside mechanic ons steering arm reg gesweis het langs die pad op die sese eilande. Nairobi is nie n plek waar ek wil gaan vakansie hou nie, maar daar is nie n beter stad om jou kar te fix nie en na vier dae se kar admin was Blue weer eksie-perfeksie om die wille boendoes aan te vat.
Volgende op ons lys was Lamu ver noord aan die ooskus van Kenya. Dit was 700 km waaraan ons twee volle dae gery het deur serious “no-mans land”. Sowat 100 km voor Garrisa besluit ons om langs die pad by n local settlement af te trek en die aand oor te slaap. Was dit nou n ander ervaring!! Na omtrent n uur se confused sign language het hulle vir ons n klein plekkie gegee waar ons kon tent opslaan. Ons kry toe n jong seun wat kon engels praat en hy verduidelik toe vir ons dat hulle is van Somalia, dit verduidelik toe al die ou mans met die oranje gekleurde baarde! In die veld agter die gras/modder hutte is daar massiewe gate wat hulle permanent grawe opsoek na water. Om te dink hierdie mense grawe huge gate in die grond 15 meter diep vir n paar emmers vuil modder water en by die huis draai ons net n kraan oop. Een van die mans probeer toe n kameel aan my verkoop vir R3500, ek moet erken dit was nogal tempting maar ons het nie rerig plek vir n moerse kameel nie.
Uiteindelik by Macow aangekom waar ons ons kar gelos het en op n bootjie gespring het vir Lamu. Lamu is absoluut magical, dit voel asof mens terug in tyd gaan as mens deur die nou straatjies stap en die menigde donkies dodge. Ons eerste aand daar staan ons saam met die locals op die hawe muur en wys met ons vingers na die nuwe maan wat die begin van Ramadan aankondig. Mens kon rerig die geskiedenis en ryk kultuur orals voel en sien. Ons loop baie toevallig vir Mircea, n vriend wat ons in Uganda gemaak het raak in die klein dorpie en die volgende paar dae stap ons die eiland plat. Daar is geen voertuie op die eiland en ons besluit toe eendag “when in Rome” en huur n paar donkies vir die dag na die ver punt van die eiland. Die aand oppad terug vind Hilda fosfor in die vlak water en tjoef-tjaf toes ons kaalgat in die see met die meeste fosfor wat ek al van gehoor het. Die fosfor was so dik dit het gelyk soos n neon lig onder die water as jy net jou vingers klap!!! Lamu is een van die amazingste plekke wat ek al die vooreg gehad het om te ervaar!
Verder suid oppad na Mombassa het ons gestop by die 400 jaar oue Gede ruins en n aand spandeer by Malindi. By Mombassa het ons gaan fliek in die grootste cinema wat ek al in was en die volgende dag het ons vir Mircea gegroet wat oppad huistoe was. Die volgende twee dae was ek siek in die bed in n scruffy hotel in Mombassa waar Hilda my mooi gesond gedokter het. Tiwi beach waar ons reg op die strand gekamp het vir 4 dae het ons tyd in Kenya mooi afgerond.
Kenya was great, rerig great, ryk in kultuur, vriendelike mense orals, en propvol verskeideneid! n land wat ons versekeer weer sal sien!!!!!
Ps. Dink ons ou foon het die gees gegee? Dit, of julle hou nie meer van ons nie?
Nou is dit ons en die see, suid huiswaarts
Liefde
Stinkie & Stupid

2009-09-09T05:42:00.000-07:00

Gede ruins

2009-09-09T05:39:00.000-07:00

ons maaitjie Mircea

2009-09-09T05:34:00.000-07:00

noue straatjies van Lamu

2009-09-09T05:31:00.000-07:00

crocodile camp

somalier draai gou kraan oop

Lamu

2009-09-09T05:26:00.000-07:00

masai mara plains

lugballonne

Uganda : part 2

2009-08-09T03:41:00.000-07:00

Kampala is n Mal stad! Die stad is eenvoudig te klein vir die hoeveelheid mense en voertuie wat dit huisves… en daars NUL padreels. Dis noggals n storie om jou weg te vind, maar Bernie leer vinnig en toe ek weer sien druk hy links&regs in nes n local om sy pad vorentoe oop te baklei. Ons belangrikste prioriteit in kampala is om Blue se 4*4 te fix. Ons gaan gee haar in by Kampala Toyota garage vir n ondersoek. Hulle ondersoek haar toe heeltemal TE deeglik na ons sin… hulle vind fout met alles in&uit ons kar en stop n kwatansie van R30 000 in ons hand!! Ek val amper van my stoel af, die ergste is hulle kan nie die 1 ding waarvoor ons oorspronklik daar is (naamlik die 4*4) reg maak nie, weens n tekort aan parte! Anyhooo, na n lang dag neem ons vir Blue huistoe met die hoop om haar 4*4 in Kenia uit te sorteer. Ons gaan slaan kamp op by Kampala Backpackers, dis gelukkig naby en ver genoeg van die besige middestad! Van daar af gaan verken ons kampala se dag en nag lewe, en maak gebruik van die local boda-boda vervoer om ons heen&weer te bring. Helmit dra is n rumour, en die hoeveelheid passasiers wat jy op jou motorfietsie mag laai het ook geen limiet. Ek en Bernie klim elke keer saam agter op n motorfiets met die gevolg dat ek in die middle gesandwitch word. Aan die begin voel dit vir my vreemd om my bene so rondom n ander man te gooi, maar toe hy eers in die pad val en tussendeur die verkeer met ons zig-zag, klou ek vir lewe&dood aan hom vas! Kampala deur die dag is kleurvol en vol lewe. Die plek is chaos en ons LOVE dit! Bont rokkies en toppies versier die strate, te veel om van te kies en meestal n klomp china tjoll! In die aand word die sypaadjies gevul met “Choma stands”. Daar verkoop die locals elke aand gebraaide hoender boudjies & vlerkies, bok/bees/skaap op n sosatie, chipaties, tjips, beans ens teen spOt goedkoop! Elke aand vat ek & Bernie n uitstappie nagmarkie toe vir n Ugandan style buffet aandete!

Ons kry nuus van Biela wat se hy wil kom kuier J Wanneer hy kan kom hang af van sy werksonderhoude. Ons hang bietjie bal by Kampala tot hy vir ons n meer vaste datum kan gee en toe ons genoeg gesien het van Kampala besluit ons om vir Blue op die MV Kalangala Ferry te laai en vir Biela te “wag” op die grootste van die Sesse Islands op Lake Victoria! Dis my verjaarsdag, en ons maak die yskas vol njammies J Ons gaan slaan kamp op by HornBill kampsite. Die kamp plek behoort aan rockstar Dicke. Hy is n vreemde karakter… Werklik een van daai gevalle van “18 till I die”. Ek kan heeldag kry net wat ek wil he J ons drink flavoured melkies en maak die beste este home made hamburgers!! In die middle van die aand kom skud Bernie my wakker en se hy het perongeluk sy crock in die longdrop ingeskop… ek is HiStErIeS van die lag en sit hom agterna met my kamera in die hand. Bernie vis letterlik sy crock uit die toilet uit met n visstok! Ek lag my maag seer! … Bernie aan die ander kant dink gladnie dis snaaks nie, hy voel nie so wel en alle grappies is op n stokkie toe hy begin opgooi en elke 10min toilet toe hardloop… hierdie keer kaelvoet J! Na n paar dae op die eiland laat weet Biela vir ons dat hy eers n week later kan kom as oorspronklik afgereken, wat beteken dat ons langer op die eiland gaan wees as beplan, maar soos Bernie se “Gelukkig is dit nie n kak plek om te wees nie”. Ons leer die eiland beter ken en maak n paar vriende met van die locals en ander muzungus wat daar werk. Daniel, van Amerika, wei sy lewe toe aan die verspreiding van God se Woord en preek vir die Ugandans oor die radio elke Woensdag. Ek en Bernie gaan een aand saam met hom na n Village ver weggesteek aan die anderkant van die eiland. Hy en n groep ander gelowige Mzungus wil die aand die bekende “Jesus film” vir die community wys. Die film is in hul local taal, maar ons ken die storie en kyk lekker saam, elkeen met n kindjie op ons skoot en 20 ander wat rondom ons drom. Elke jaar is daar glo n phenomena van lake flies wat vir so 3 dae lank oor die waters van Lake Victoria floreer. Ons vind onsself toe in die middel van n storm lakeflies wat aangetrokke is tot die lig van die film. Dit word so erg dat ons skaars kan sien wat op die skerm aangaan. Later kon ons nie eens asem haal sonder om n mondvol lakeflies in te kry. n Paar van die “oor-gelowige” meisies het hardop die duiwel begin vloek as die oorsaak van die steuring. Hulle sien die duiwel in elke kleinigheidjie wat skeef loop! Die locals het die fliek geniet en elke keer gejuig as Jesus n wonderwerk verrig! Dit was great om dit te sien J Bernie stel voor dat ons n movie night by Hornbill hou. Daniel leen sy toerusting vir ons en ons bou n buitelug teater met speakers en popcorn en al J Ons kyk “the gods must be crazy”! Cool movie!

“Tina’s coming, Tina’s coming!!!!!” Dis al wat Dicke heeldag oor babbel. Tina is sy vroutjie, geen idée of hulle werklik getroud is nie? Sy was Duitsland toe vir 6 weke en Dicke verwag haar terug binne die volgende dag of 2… ons kan teen die tyd self nie wag om vir Tina te ontmoed! Ons is baie nuuskierig om te sien watse tiepe girl saam met Dicke op n eiland in Uganda opeindig… Sy behoort heel interesant te wees!... Intussen het Bernie Besluit dis tyd dat ons onse lywe meer local hou en n lewendige hoender koop, self slag en skoonmaak vir die pot die aand. Die 5 km stapie terug huistoe met n hoender ini hand was bietjie weird, maar dis tjoeftjaf en die hoender lyk asof dit van Woolworths se rakke af kom. Ons maak vriende met twee Suid Afrikaanse oukies, Tiaan & Ryan, hulle neem mense op jag ekspidiesies op die eilande. Hulle jag die endemic “satatunga” (WaterKudu). Tiaan besit n boot en 20 perdekrag engine, net reg om ons by die dieper waters uit te kry agter die Nile perch aan. Rian vang graag vis en is baie opgewonde om ons uit te vat vir die dag! Ons vang die dag toe sommer elkeen n Perch… size doesn’t matter J Bernie vang n mooie en ons hou hom vir die vuur die aand. Bernard sit heel dag op die bootjie met n vet smile op sy gesig van pure lekker kry! Toe ons bydie huis kom is Tina terug en O MY WORD, wat n spektakel van n couple. Sy is 10 keer vreemder as Dicke. Inteendeel, Dicke kom skoon “normaal” voor in Tina se teenwoordigheid. Net soos Dicke, sing sy liewers, eerder as om met jou te praat. Ons het n paar keer saam met hulle by die bar gesit en die kaart game “Golf” speel. My mond hang wawyd oop vir die stories wat hulle ons vertel… a life of sex, drugs and rock & roll… and proud of it!!!
Ons tyd op die eiland het tot n einde gekom… dis hartseer om totsiens te se! Al is hulle die snaakste twee karakters ter wereld, raak mens ook lief vir hulle net vir hul unieke self. Ons het die vorige aand voor die ferry in die daktent geslaap om ons plek op die ferry te verseker, Baie opgewonde oor Biela wat kom kuier!!!

Die week saam met Biela het so vinnig verby gegaan. Ons het 1 aand in Kampala oorgeslaap en die volgende dag deurgeskiet “Hairy Lemon” toe, n eilandjie op die Nyl. Die eilandjie is klipgooi van die land af, maar n eiland nie te min! Ons word met n local bootjie vervoer na die eiland waar ons onsself in n dorm inbook vir die aand. Ons ontmoed n groep jong kayakers en speel “drinking games” saam met hulle die aand. Biela breek die arme kinders toe hy voorstel ons speel “Coinage”! ek self moes elke nou en dan cheat om staande te bly! Die volgende dag swem ons letterlik oor die Nyl om te gaan kyk hoe freestyle hulle n wave. Amazing! Dit lyk sOveel FUN! Vandaar af gaan ons Jinja toe om self die wille waters aan te vat! Ons gaan book vir ons in vir n River Raft die volgende dag. Bernard en Biela maak seker ons is saam met n groep wat LUS kry om om te val! Voor elke rapid raak ek lekker nervous, maar dis LEKKER nerves wat die ride ook net soveel meer pret maak! HHWOOOHAAA!!! Ons ry altesaam 10 groot rapids waarvan ons 5 swem. Die heel laaste rapid word nie verniet “bad place” genoem nie! Dis n rowwe gat wat jou insluk as jy daar binne beland. Ons maak dit gelukkig veilig verby “Bad place”, maar val toe om by “the Other place”. Een van die girls (Kate) op ons boot het haar neus in die proses gebreuk en ek vermoed dit mag dalk ek wees wat Bo-op haar geval het! Sy was gelukkig van yster gemaak, niks kan haar gemoed breek nie en sy het all smiles uit die water geklim! Vandaar af is ons Sipi Falls toe. Sipi het onlangs eers n behoorlike teerpad gekry, voor dit was die pad glo in n bitter slegte kondisie en baie onberykbaar vir toeriste. Sipi is n beautiful dorp, bo-op n berg. Ons kamp by Moses’s Campsite, bo-op n cliff wat uitkyk oor die Sipi waterval en vallei. Dis te mooi vir woorde!! Ons gaan stap saam met n guide(Martin) na die 3 watervalle. Hy leer ons van die omgewing en ook hoe om koffie bone te roast en maal vir n tuisgemaakte koppie koffie. Daardie aand bou ons n bok en pynappel pot, n resep wat nog eendag vir ons die potjiekos kompitisie gaan wen… watch this space! Biela se tyd raak min en ons ry hom terug Jinja toe vanwaar hy saam met ons Hairy Lemon vriende n taxi gaan neem Entebbe toe. Terug by Jinja werk ons n laaste dag se visvang in en n lekker makitie die aand. Dankie vir n week vol sports Biela. Dankie Pappa, Tish en sussies, MaV & PaDawie vir my & Bernie se geskenkies! Dankie al die friends wat bygedra het tot ons biltong en Rooiwyn. Julle is Superstars*

Ons moet net keer of dit gaan beter J

Al ons liefde
Big B & Billy

2009-08-09T03:40:00.000-07:00

Homemade koffie

naak in die nyl

2009-08-09T03:33:00.000-07:00

shower met view

moses's camp

Sipi falls

2009-08-09T03:28:00.000-07:00

orals moet gefish word

beste passion sappie ooit

hoender potjie

perch gevang in die nyl

2009-08-09T02:51:00.000-07:00

huge mushroom

Kampala

Unlucky

Uganda

2009-07-14T12:52:00.000-07:00

WOW UGANDA, ek kan amper nie glo ons het tot verby die ewenaar gery met ons kar nie. Ons het sommer met die inkom slag geweet ons gaan Uganda love, die beamptes by die grens was so ongelooflik vriendelik dat ek op n kol gedink het dis n lokval! Ons eerste aand in Uganda het ons aan die voet van die bitter indrukwekkende volcano, muhavungeru geslaap. Die naam beteken “the guide” want dis so enorm dat mens dit van rerig ver af kan sien.
Ons volgende stop was by lake bonyoni waar ons by die overland resort aangeklop het, verbeel julle n 5 ster resort wat spesifiek ingerig is vir overlanders, ons het sommer 6 dae daar spandeer en sommer behoorlik in die local vibe ingeklim. Een van die dae het ons n uitgeholde boomstomp gehuur en gewapen met n pynappel en n paar samies die meer gaan verken. Toe ons uiteindelik die stuur bemeester het is ons na n paar eilande onder andere punishment island waar hullle in die ou dae ongetroude verwagtende vroue gesrtand gelos het. Ons het ook beleef hoe dit voel om aan die ander kant van triggerhappy kameras te wees, celebrities weens ons vel kleur?
Van daar is ons werklik af van die “ beaten track” opsoek na n local hotspring by Kitagata so paar honderd kilometer tussen nokkol en fiks. Hier het ons vir Samson ontmoet wat toe gely het na een van die craziest dae van ons trip sover. Ons kamp toe sommer langs sy huis op sy 5 hektar plaas en die heel dag lank word ek en Hilda soos n skool toer gely en van al die verskillende vrugte en groente geleer, you name it, hy’t als, van grondboontjies tot pynappels! Hilda het ook toe n crash course in millet meel maak op die ou manier- van dit sorteer tot fyn maal met twee klippe. Hierdie mense lewe regtig net soos hulle nog 100 jaar terug gelewe het en alhoewel dit vir ons wreemd is, werk dit vir hulle.
Vroeg daai aand nooi Samson ons saam as sy gaste vir n kamp? Met die voorwaarde dat Hilda darem iets drae wat haar knee toemaak. Toe ons weer sien is hy in volledige scout uniform, hoed, woodbadge, die hele works. Hy draai toe uit om n verskriklike belangrikke figuur in die Uganda scouting community te wees. Daar was seker 3000 kinders by die kamp en ons was omtrent celebs. Ons was formeel voorgestel aan al die grootkoppe en op n grand tour gevat dat almal spesiaal vir ons hulle verskillende setups wys. Die aand het ons om n enorme vuur drom gespeel, gedaans en gesing in wreende tale. As ek nou terug dink daaraan voel dit nie eens asof dit werklik gebeur het nie, dit was n onvergeetlikke ervaring. Net voor 12 die selfde aand het Samson ons na die hotspring gevat om te gaan bad. Dit was omtrent net stoom en waar die water by die grond uitkom is dit 80 grade celcius, jy kan nie eens jou hand daar in druk nie, maar jy kan wel n koppie vat en van die vuurwarm swael water drink met “healing powers”. n Biekie verder vanaf die source is daar n fraksie kouer poel waar ons biekie saamet die locals ontspan het, verbeel n swart roman bath met klomp kaal en half kaal locals.
Na n lekker onbyt het ons vir Samson gegroet en nooord gery oppad na Hoima waar ons n lifelike kamp plekkie by die amabere grotte en waterval gekry het. Oppad daarna moes ons eers stop en n paar fotos op die ewenaar neem, crazy om te dink ons het actually tot by die ewenaar gery! By die grotte het ons behoorlikke onweer ervaar en maar net heeldag gekook onder n afdak. Ons het elke oggend n lekker koue stort onder die waterfal geneem en ook n toer gevat wat ons van al die local legends geleer het. Van Hoima is ons na Masindi op n bitter slegte grond pad, hier het n bus ons van die pad af gedruk en ons het lekker vasgesit langs die pad. Dis hier waar ons agter gekom het dat ons 4 by 4 die gees gegee het en gelukkig was daar n vriendelike cruiser om on suit te sleep. Masindi was n great klein dorpie met n huge mark en n besige nagmarkie vol sosaties en chipati’s.
ons wou graag die chimps gaan sien in die robungu woud, maar dit was eenvoudig net te duur en ons druk toe deur na lake albert aand die weste van Uganda. Ons het weer in die sand vasgesit en besef dat ons so gou as moontlik ons 4 by 4 moet fix, anders gaan ons dit nooit maak nie. Behalwe vir die hordes kaal mans wat oggend, middag en aand in die meer voor ons tent gebad het was lake Albert beeldskoon met die mees ongelooflikste sunsets oor die blue mountains van die DRC.
En toe ons weer sien toe is ons by die Nyl, die actual Nyl wat deur Sodan en Egipte vloei, in hierdie rivier is daar mos nile perch!!!
Ongellukig was dit onwettig om vis te vang in die deel van die rivier, en alhoewel ons so biekie probeer het, het ons niks hevang nie.
Ons het toe opgehook met pelle wat ons vroeer ontmoet het, Carl en Nicola en saam in Murcison falls national park ingegaan. Die middag het ons op n majestic boot trip gegaan op die Nyl oppad na die falls en ook n groot hoeveelheid diere op die wal gesien. Die aand gaan slaap ons by n campsite net bo die falls en kry dit reg om n ranger te wangle om ons die volgende dag te vat om te gaan vis vang onder die falls teen n spesiale prys. Loshande die mooiste plek waar ek al visgevang het in my hele lewe, reg onder die dreunende falle met n monster Nyl krokodil wat vir jou loer. Deur loop van die oggend het ek n monster vis verloor in die sterk sroom wat ek met n kilogram lewendige vis vir aas gehak het. later die middag het ek my eerste nile perch geland, so +- 20 kg. n Groot vis, maar n baby as mens dink hulle raak tot oor n honderd kilo’s!!! Die res van die dag en volgende oggend het ons hard gefish om vir Hilda ook n vis te hak maar net n paar ander kleiner vis het uitgekom. Dit was belaglik warm en bedompig en Hilda is omtrent lewendig opgevreet deur steekvliee, maar dit was verseker die moeite werd! Die middag is ons oor die Nyl met n ferry en op n great game drive aan die ooste kant van die nyl. Dit was so ver noord soos wat ons gaan op hierdie trip, van hier af is dit suid!
Ons is nou in die hoofstad, Kampala, dis n mal plek, ekt nog nooit so baie mense op een plek gesien nie. Ekt gedink bestuur was rof in Kigali, maar Kampala is iets anders, daar is eenvoudig net geen reels, maar snaaks genoeg werk dit heel oraait.
Bly ingeskakell vir ons volgende update oor die res van Uganda, the pearl of Africa!!!!

Liefde, vrede, bokvleis en pynappels
Stinkie & Stupid

2009-07-14T12:51:00.000-07:00

Murchison falls

heel noordste punt

Muhuvenguru vulcano

Lake bonyoini

2009-07-14T12:48:00.000-07:00

die Nyl

Nile perch, yahoo!

2009-07-14T12:45:00.000-07:00

scout kamp

we did it!!

Amabere waterval

2009-07-14T12:43:00.000-07:00

koffie sade

swael water by hotspring

bollie maak meel

Rwanda

2009-06-26T01:05:00.000-07:00

Rwanda is seker een van die kleinste lande in Afrika, maar as jy dit sou uitrol met n koekroller dan sou dit verseker een van die grootstes gewees het. Dis die dat dit bekend staan as “the land of a thousand hills”. Mens raak meer bewus daarvan as jy n 3 ton gelaaide bakkie met 62 kw ry en die helfte van die tyd tussen tweede en derde rat moet spandeer!! Ons het geweet dat Rwanda een van die duurder lande van ons trip gaan wees en dus het ons, ons laaste aand in wes Tanzania gevier met n kilogram bok vleis en paar biere by n local bar in Ngara. Die grenspos was reg oor die Rusomu falls en dit was “tjoef tjaf” toe is ons oor die grens. By die hekke uit het die locals langs die pad verskriklik op ons geskree en hulle hande in die lug gegooi en ons kon glad nie verstaan wat aangaan nie, is ons ligte aan? Is ons canopy oop? Wat de hel? Toe ons stop en vrae wat aangaan is ons vinnig in frans herinner dat in Rwanda ry mens aan die regter kant van die pad. Mens sou dink daar moes darem n bordjie of iets gewees het!!
Rwanda het dadelik anders gevoel as enige van die ander lande waar ons was, behalwe dat almal net frans praat en aan die verkeerde kant van die pad bestuur was die paaie uitstekend en al die klein huisies het bitter mooi tuine gehad.
Daar was geen kampeering in Kigali nie en die verblyf was so duur dat ons besluit het om net een aand daar te slaap en die volgende dag aan te skuif. Gelukkig was die ontbyt ingesluit- n koppie tee en n droe broodrolletjie vir een.
Mens het nog nie in Afrika bestuur voordat mens Kigali verkeer vol verkeers sirkels aan die verkeerde kant van die pad aangevat het nie, sjoe, dis die meeste wat ek al die hele jaar gestress het!!!!
Ons het geweet dat die genocide museum in Kigali gaan rof wees, maar mens kan jouself eenvoudig net nie voorberei daarvoor nie. Al wat ek geweet het van die genocide was wat ek al in n fliek gesien het, en om te dink dat dit skaars 15 jaar gelede gebeur het en dat die westerse wereld niks daaraan gedoen het is verstommend! Daar was maar n donker wolk oor die res van die dag.
Van Kigali is on wes op n ongelooflike pad na Karongi op lake Kivu. Dis amazing dat selfs met al die steil rolllende heuwels is lande bewerk teen selfs die vreemdste angles. Ons spandeer twee dae langs lake Kivu wat oorals versier is met die coolste
Eilande, regtig prentjie mooi.
Ons ry toe noord al langs lake Kivu op n baie slegte pad wat ons omtrent 5 ure neem aan 80 kilometer. Ons het glad nie geklae nie want dit was die mooiste,mooiste pad wat ons al op die trip gery het! Eilande op eilande in lake Kivu en binneland was daar net tee plantasies op elke koppie so ver soos mens kan sien!!
Ons besluit toe dat 4 dae in Rwanda is genoeg en ons druk toe deur vir die grens van Uganda. By die grens was ons lekker jaloers op al die bussies vol mense wat gaan gorillas kyk, maar wie is ons om jaloers te wees op enigiets? Ons neem toe maar n foto by n gorilla standbeeld.
Rwanda is werklik belaglik mooi maar dit so moelik is om daar te travel omdat amper niemand engels praat nie en ons frans is maar gelimit tot “ merci” en “bon voyage”, boonop is dit ook hopeloos te duur in vergelyking met al die ander lande.
Nou sit ons lekker langs n meer in Uganda waar n kilogram bokvleis R 20 kos en n moerse pynappel R 2. maar dis in ons volgende update.
Tot dan, liefde en vrede uit Afrika

Stinkie en Stupid Swart

2009-06-26T01:04:00.001-07:00

Tee plantasies

Muhavura Vulcano

2009-06-26T00:56:00.000-07:00

te veel african tee

Lake Kivu

Wes Tanzania

2009-06-14T07:16:00.000-07:00

Ons het die 27ste Mei in Tanzanie in gegaan. Dis vreemd hoe n land onmiddelik anders voel en lyk aan die ander kant van n grens. Tanzanie se piesangs is HUGE!! Die mooiste vir my is die vrouens wat hulself drapeer in variasies van kleurvolle materiaal. Dit werk vir hul veel goedkoper uit om eenvoudig lappe om hul lyf te bind en oor hul skouers te gooi. Ek en Bernie het n paar dae in Mbeya spandeer om navorsing te doen oor Burundi en Rwanda. Intussen het ons vir “Blue” a.k.a “little blue dune buggy” of ook “Trovao Azul” (Blue Thunder), n lekker skrop gegee van bo tot onder en ook maar goed so, want agter die watertenk het daar n lelike muf monster weggekruip. Ons het gehoop om vir Neef Jan te gaan kuier, maar ongelukkig was ons timing bietjie uit, hoopelik kan ons hom ontmoet met die pad af. Die 30ste Mei val ons in die pad Kigoma toe. Dis n lang en stadige rit, want die pad is maar in n slegte toestand. Teen 6uur is ons opsoek na n veilige plekkie om oor te slaap. Ons kies n netjiese local huisie en ek gaan vra vir die vroutjies wat buite sit of ons ons kar daar kan stop en oorslaap vir die aand. Dis makliker gese as gedaan, want hulle verstaan nie engels en ons moes handgebare gebruik om te kommunikeer. Dis nie lank voor die hele community weet van die “Mzungus” (wit mense) wat daar kamp, want elke 5 min kom daar n nuwe gesig by die huisie aan en almal groet ons met n handdruk en se “karibu” (welcome). Die res van die aand hou vreemde ogies ons elke beweging dop. Die volgende oggend word ons verras met rys, beans & greens, piesangs en waatlemoen vir ontbyt en die lekkerste tee wat ek al ooit gedrink het. Dit was so spesiaal, ek wou sommer huil! Die volgende dag ry ons deur Katavi NP en slaap net buite die park by die “River Side Kamp”. John & Elisabeth (ou Stellenboschers) slaap heel toevallig ook daar en oorreed vir my en Bernie om in Katavi in te gaan vir n dag, aangesien dit die goedkoopste park in Tanzanie is. Dit kos vir ons R800 om in die park in te gaan, en behalwe vir die Tsetse vliee wat mens lewendig opvreet, is dit absoluut die moeitte werd om Katavi te sien!!!! Die omgewing is beeldskoon en die diere vollop. Dit neem nog 2 dae se stadige ry op grondpad voor ons uiteindelik by Kigoma aankom. Ons gaan book onsself by Jacobson’s Beach in. Die strand is tropies en die water van lake Tanganyika is nog helderder as lake Malawi se waters. Hier maak ek en Bernie onsself tuis vir n paar dae. Bernie skiet n goot vis, “koehe”. Ons is soo excited om die vis te eet daarde aand. Ons gee helfde van die vis weg want dis helemal te veel om self op te eet. Ek bou vir ons braai broodjies met brood wat ek vroeer die dag gebak het, terwyl Bernie n garlic botter sousie vir die vis aan mekaar slaan. Bernard draai vir n oomblik sy rug op die vis toe raps een van die stoute blerrie apies die hele stuk vis!!!! Dit was nie die laaste kos wat hulle van ons gesteel het nie, ons moes al totsiens se vir baie van ons piesangs, helfde van die papaya, helfde van my vars gebakde piesang brood en ons suiker potjie. Hulle is eenvoudig net te vinnig, te slim en nie bang genoeg vir jou nie. Aloewel… hulle het vinnig geleer wat n kettie is en hoe seer dit kan maak!!! Sodra mens die kettie oplig, is dit net stof wat spat soos hulle bome klim en die bos in hardloop. Ons het die project manager van Mapa (mapping africa’s protected areas) ontmoed, as n honeymoon geskenk het hy vir my en Bernie deel van die “team” gemaak en ons kon verniet, saam met hulle Mahale Mountain NP ingaan. Dit was so n cool geleentheid, want die park kostes vir Mahale is bitter duur… en ons kry die voorreg om vir spot goedkoop chimp trekking te gaan doen. Sondag oggend is ons 5uur op, kla gepak en Baie opgewonde. Ons ry Tanapa head quarters toe waar ons die voertuie los vir die 2 dae wat ons by Mahale is. Ons wag vir die taxi om ons op te tel soos vooraf bespreek is…. Maar niemand daag op nie…. en dit was maar net die begin van n hele reeks unfortunate events! Drie ure later is ons uiteindelik op die boot J I.p.v n 6 ure rit Mahale toe, soos ons vertel was, neem dit vir ons 11 ure om daar uit te kom. Ons hou ons besig met die kaart game ‘black bitch’, wat March& Charlie vir my en Bernie leer speel het! Om n lang storie kort te maak… ons het die volgende dag chimp trekking gaan doen… ons het 6 ure lank in die berge gestap, maar die chimps was ongelukkig te ver en onbereikbaar. Ons is terug huistoe vir lunch… die aand hoor ons dat die chimps het later die middag afgekom met die berg… maar niemand het die verantwoordelikheid geneem om ons daar uit te kry nie. Ons guide het glo gedink dat ons die volgende oggend eers weer wou probeer, maar aangesien die boot rit so lank neem, kon ons nie bekostig om so laat die aand by Kigoma aan te kom. Dis nou vir jou n jammerte! Gelukkig het dit nie ons geldsakkie veel skade gemaak nie en eks baie dankbaar dat ons Mahale kon ervaar…. Maar ek kan nie help om traanerig te word oor die chimps wat ons nooit gesien het nie!!
Blue het die afgelope tyd n snaakse geluidjie hier en daar gemaak wat vir my en Bernie bekommer. Ons het haar na n Toyota garage geneem hier in Kigoma waar ons uitgevind het sy makeer n bietjie liefde en aandag. Haar voorste dif het gelek en die linker voorste stabilising arm bearing moes vervang word. Dit het vir ons n ekstra paar dae in kigoma gekoop, waaroor ons gladnie kla nie, want ons is verlief op lake Tanganyika.
Gisteraand het ek en Bernie heel gesellig om ons local Mboila gesit en kos maak, toe ons musiek vanuit die donker hoor speel. Nuuskierig loop ons toe al met die voetpaadjie langs en kom op die Randomste Mzungu (witmense) beach party af. Dit was so vreemd om n klomp witmense op die strand te sien dans… en hulle gooi n behoorlike party… huge speakers, kerse & komberse. Ek en Bernie klim toe in en join die partykie J Ons beplan om more oggend vroeg Kigoma te verlaat. Ons gaan rondom Burundi ry en oor so 2 dae by Ngara in Rwanda in gaan. Maar dis n volgende storie…..
Dit gaan regtig goed met ons! Met Bernie naby eet ons Nooit sleg nie, want hy verander enige kos in n gourmet meal! Ons het nog geen ernstige kwale gehad nie, en ons dank Jesus elke dag vir ons gesondheid & dat ons hierdie Ongelooflike ondervinding kan he!
Ons verlang elke dag na julle!

Emmers vol Liefde*
Die Honeymooners*

2009-06-14T06:56:00.000-07:00

Baba roomys

Lake Tanganyika

2009-06-14T06:36:00.000-07:00

Jacobsens beach

Oppad na Mahale

ai, net n bobejaan

2009-06-14T06:27:00.000-07:00

Local peanut & papaya sap

Bernie was ook klere

Koehe

2009-06-14T06:19:00.000-07:00

Kandewe brug in 1904 gebou

miljoene tsetse vliee

Katavi NP

MALAWI

2009-05-29T05:43:00.000-07:00

Eks nou bitter hartseer, ons tyd in Malawi het gekom en gegaan en al wat ek kan se is WOW!!! Ons toer deur hierdie amazing land het begin by die grenspos by Chipata en nie eens 10 kilometer in Malawi is ons afgetrek by n roadblock en die kar is omtrent deur al die toetse gesit. Daar kry ons toe ons eerste boete omdat ons net een en nie twee “reflective” driehoeke het nie. Toe ons vir die poliesie man onverskoning vra en beloof om een so gou as moontlik aan te skaf toe se hy net okay en laat ons sommer gaan. Dit was net die begin van die vriendelikheid van die mense en geen wonder Malawi word beskryf as “the warm heart of Africa”.
Nadat ons n driehoek en n biekie vooraad opgetel het in Lilongwe is ons reguit na die meer in die rigting van Cape Mclear. David Livingstone het die spyker op die kop geslaan toe hy die meer “the lake of stars” genoem het toe hy dit die eerste keer gewaar soos wat die son weerkaats op al die riffels op die water. Cape Mclear is op die punt van n peninsula en daar is n paar groot eilande sowat n kilometer van die strand. “Otters point” is glo die wereld se enigste varswater bewarings gebied, en die meer spog met sowat 500 vis spesies wat nerens anders in die wereld voorkom. Guh!
Ek en Hilda het met n local “mokoro” tot by een van die eilande geroei en biekie gaan snorkel tussen al die vissies. Mens kan omtrent nie glo dis varswater nie want die vissies is so kleurvol en die water is skooner as die see. Die snorkelling by otters point was eenvoudig asemrowend met masiewe rotsvormasies en belaglik baie kleurvolle vissies. Ons het goeie vriende gemaak daar en 6 aande spandeer by Fat Monkeys en toe begin noord beweeg teen die meer.
Oppad na Salima het ons gestop by die Mua mission wat bekend is vir hulle woodcarvings. Daar het ons die mees ongelooflikke houtwerke gesien, ons was so geinspireer dat ons vir ons hout langs die pad gekoop het en sommmer ons eie projekte begin het. Die volgende paar dae in Senga bay het ek houtwerk gedoen en Hilda het haar broodbakery verder op die proef gestel. Daar het ons ook n local kunstenaar gekry om op ons kar te verf. Die een kant se “afrika honey moon” met n paar prentjies en die ander kant se “ the adventures of stinkie & stupid”. Wie is stinkie en wie is stupid? Dit verander maar op n daaglikse basis…
Ons volgende stop was Kande beach wat baie gewild is onder die overlanders. Daar het ons n hond uit n bos uit gekuier, lekkker op die strand gespeel en Hilda het werklik die piesangbrood bak bemeester.Wie sou kon dink dat n viool en n jembe drom sou kon saam werk? Jip, ons het lekker musiek gemaak!
Ons twee vriende van Cape Mclear was oppad na die twee eilande op die meer en nadat ons by n paar travellers gehoor het hoe amazing dit is het ons besluit om hulle te join. Die Ilaha ferrie vertrek elke maandag aand vanaf Nkatha bay en ons moes toe 6 dae wag vir die Ilaha om weer verby te kom. Dit was glad nie n straf nie want Nkatha bay was die coolste plek langs die meer. Daar het die eienaar van Mayoka Village vir ons n lekker honeymoon special gegee en vir ons in n chalet gesit met n pragtige uitsig vir n appel en n ui. In Nkatha het ons sommer lekker local geword en local kos geeet en local musiek geluister. Hier het ek ook begin spearfish in die meer en ek was omtrent die local hero met al die vis wat ek weg gegee het. Hilda het ook haar eerste vis geskiet J Ons het verlief geraak op n klein smoothie bar waar so n kleine oulike Chinese meisie die mees ongelooflikste shakes aan mekaar geslaan het, van passionfruit shakes tot beans en avo smoothies!! Ons het die voorreg gehad om by butterfly space vir n groep kindertjies n middag te entertain. Ek het vir hulle drumming lesse aan gebied, terwyl Hilda hulle besig hou met kleur potlode.
Maandag het hopeloos te vinnig gekom en 8 uur daai aand sit ons saam met Alex en Sarah voor op die boot tussen hoenders, vis en sement sakke, afrika styl!! Dit was omtrent n 6 uur rit tot die eerste en die kleinste van die eilande, Chizimulu. n Belaglike dodgy klein roeiboot het ons toe van die Ilaha na die die wakwenda backpackers geneem waar ons vir spot goedkoop in n hut gaan inkruip het. Chizimulu is klein en die backpackers en n mark met letterlik net 7 soet patats was omtrent al noemenswaardig op die eiland. Wakwenda het verseker die coolste bar wat ek al ooit gesien het, gebou op reuse rotes met water amper reg rondom jou. Die spearfishing op die eilande was great en ons het net vis geeet vir die volgende vyf dae, ons het selfs vis begin ruil vir die local vetkoeke. Van chizimulu het ons met n seilboot vir 2 ure geseil na die groot eiland, Likoma. Hier was die spearfishing nog beter en ek moes myself stop om nie te veel te skiet nie. Hilda het vir n scuba duik gegaan en n vis gesien met klomp baba vissies in haar mond, ek dink hulle word chiclids genoem. Hier het ons baie amper gebly vir ses weke en ons duik kursuse voltooi. Die begroting was biekie taai en ons het maar besluit om eers aan te hou. Die ferrie rit terug Nkatha toe was yskoud en ons het opgekrul tussen hope droe vis en mekaar probeer warm hou. Terug by Nkatha het ons eers weer n Chinese smoothie gaan klap en n laaste keer by ons gunsteling local restaurant gaan eet. Ons volgende stop noord was livingstonia wat heel bo op n berg sit, ons het al by vorige travellers gehoor dat die mushroom farm backpackers net voor livingstonia die mooiste uitsig in afrika het. Die rowwe grond pad by die berg op laat die Uniondale pas soos die N1 voel. Berg op het omtrent n uur se 4 by 4 geneem maar sjoe, die uitsig maak dit die mooite werd n duisend keer oor!! Rollende heuwels en die noorde van die meer, mens kon selfs Tanzania se berge aan die ander kant van die meer sien! Ons 2 was die enigste gaste so ons het die hele plek vir ons self gehad. Die volgende oggend vroeg het ek besluit dis n uitstekende plek om my leatherman se tang in my oog te steek, dit het noggal rof gelyk en ons het maar besluit om so vinnig as moontlik by die naaste propper hospital uit te kom, 4 ure se ry weer suid. Bollie het ons mooi by die bergpas af begelei en Mzuzu hospital toe gery. Daar het ons gelukkig n oogarts en n oog dokter gekry om my te ondersoek. Ek was baie gelukkig om niks ernstig seer te maak nie, alhoewel al die mense my nou verskriklik uit kyk. Die Twee aparte ondersoeke en al die medikasie het vir ons n ronde R 0 uit die sak gejaag. Ek verstaan nogsteeds nie regtig hoe dit moontlik was nie maar ek gan verseker nie kla nie. Dit was die einde van ons Malawi ervaring, die vriendelikste mense wat ek al ooit tee gekom het. Elke roadblock of polisie man het ons laat gaan met n “go in peace” of n “have the most pleasant day”. As jy vir enigiemand dankie se dan kry jy n “you are most welcome” terug. Malawi het ons werklik bederf en sal verseker een van ons gunsteling lande bly!
Die volgende deel van ons roete is aan die weste van Tanzania aan die ooskus van lake Tanganyika!
Tot later vriende, of liewers soos ons in Malawi se “have the most pleasant day”

Stinkie & Stupid

2009-05-29T05:39:00.000-07:00

Ilaha ferrie

2009-05-29T05:36:00.000-07:00

Chizimulu tot Likoma

2009-05-29T05:34:00.000-07:00

Rubber tree

Local is lekker!!

2009-05-29T05:30:00.000-07:00

Cape Mclear

Zambie is GREAT!!!

2009-04-26T23:56:00.000-07:00

Ons sou oorspronklik redelik flugtig deur zambia beweeg, omdat die petrol prys nie in ons budget val nie, maar voor ons ons oe uit vee is n maand verby en is dit tyd om totsiens te se...
In Livingstone het ons vriende gemaak met krokodil boere (Gert en Anneri) van Siavonga en beloof om by hulle te kom kuier wanneer ons daar draai.
Siavonga is n klein dorpie bo by die kariba meer, suidoos Zambie. Ek en Bernie het onsself by Eagles Rest se kampterrein gaan vestig, voor die paasnaweek wat ons beplan om saam met Gert en Anneri te spandeer. Die Kariba meer is beeldskoon… en WiLd. Dis water so ver as wat die horizon strek, met klein eilandjies wat hier en daar uitsteek. Die water wil voorkom asof dit harmless is en mens moet jouself herinner om gedurig op die uitkyk te wees vir oom krokodil en tannie seekoei wanneer jy langs die oewer staan en visvang of net die uitsig aanskou. Gert & ouers boer met krokodille, maar vang ook kapentas (sulke klein vissies wat zambie se stapel protein is) Hulle vang die krokedille in die wild en teel met hulle. Die eiers word in broeikaste uitgebroei en wanneer die krok ongeveer 2jaar oud is, word dit geslag en slegs sy pens velletjie word uitgevoer om die volgende sexy Gucci nommertjie te word. Bernie se droom het waar geword toe hy die geleentheid kry om n krokedil te stoei en n paar krok tande huistoe te neem J Dis een ding om krokedil te eet en n ander ding om krokedil te eet nadat jy gesien het wat hy alles eet… vrot beesvleis vol maggots! Ek stem saam met Gert as hy se: “n mens eet nie iets wat jou sal eet nie”. Maar as mens dit regkry om verby daai mentaliteit te kom, smaak krok vleis eintlik heel eenvoudig en lekker. Gert het vir ons hul banana boot geleen om die kariba meer plat te ry, en so het ons gemaak, ma net baie versigtig, want daai bootjie tip sommer vinnig om as jy n draai te skerp neem, en daar wil mens nie omval nie!! Alhoewel Siavonga nie die grootste dorpie is nie, bly daar werklik goeie mense en ek & Bernie het die voorreg gehad om ek dink meeste van hulle te ontmoed. Danksy Gert en Anneri het ons toe ook vir Mouse, Rainer & Carla en Hein & Melissa bevriend. Hein en Melissa woon in n pragtige huisie langs die zambezi. Hulle het hulself nie te lank terug daar kom vestig en n organisasie gestig naamlik Mukuyu Outreach. Bernie het vir Hein help boer, terwyl Melissa my leer wat dit beteken om n flikse huisvroutjie te wees. Rainer, Carla, Mouse en Luke het vir n dag deurgekom om amal saam potjie te brou en met die boot op die zambezi te speel. Ons het gefish, geswem en sundowners gedrink… baie pret! Teen die maandag wat ons vir Hein en Melissa groet, kon Bernie vuur maak met net n stukkie bamboes riet en jacaranda hout en ek het my eie resepte boekie: Bollie se Bos kos Boekie J Dankie Hein en Melissa* Vandaar af is ek en Bernie toe alleen na Rainer hulle se stukkie grond daar waar die zambezi en kafue rivier kruis, oorkant Mana Pools game park. WOW!! Wat n amazing plek!!! Ons kamp basies op die rivier en mens is konstand omring deur olifante en hipos wat in die water baljaar. Ek het omtrent die paranooia horries gekry wanneer die son gaan sak. Bernie het die fout gemaak om n movie saam met my op die laptop te probeer kyk een aand, maar elke 5 min het ek die klank afgesit want ek kon sweer daar staan n olifant langs ons tent. Ons sou oorspronklik net Bernie se verjaarsdag daar vier, maar die plek steel jou hart en ons kon onsself net nie daar wegkry nie. Dankie Rainer & Carla* Vir Bernie se verjaarsdag het ons picnic gehou met chips en fanta en Melissa het vir hom spesiaal n chocolate koek gebak J n paar Zawa (Zambian Wildlife association) ouens het die area gepatroleer vir poachers en afgekom op n poaching base camp met omtrent 16 gedroogde impalas en 6 vars impalas. Die poachers was te vinnig en het ongelukkig weggekom. Natuurlik sou die Zawa mense die vleis onder hulself uitdeel en opeet, aangesien dit onwettig is om te verkoop. Ek en Bernie sien toe die blink geleentheid raak en skimp vir n stukkie… En sommer so sny hulle vir ons die hele boud met been en al van een van die ‘vars’ bokke af . Daardie aand eet ons toe Impala potjie en met die oorskot vleis het ons 3 lekker vet stukke biltong op die local manier gemaak… eers op die kole, dan in die son. Gepoachde vleis of de not, n rooibok boud is n rooibok boud en smaak ewe lekker J….. dis waar my storie eindig vir nou, net n laaste ietsie snaaks… Bernie se latest obsession is sy baard kammetjie (n blou plastic china produk) Ek kan deesdae skaars n foto van hom neem, voor hy my eers stop en sy baard reguit stryk met die kammetjie. Dit hou ook net so lank, want sy baard het n lewe van sy eie J

Mis julle*
Bernie en sy Bollie

2009-04-26T23:48:00.000-07:00

impala boud

2009-04-26T23:42:00.000-07:00

mokoro in die mis

fire master

2009-04-26T23:36:00.000-07:00

eerste potbroodjie

gert, annari en mouse

Welkom in Zambie

2009-04-07T03:24:00.000-07:00

So, toe kies ons die Chobe!! Vanaf Maun het ons oos gery tot by Nata waar ons n aand by die Nata bird sanctuary oorgeslaap het. Daar het ons ons voelboek en verkykers uitgepluk en n klomp watervoels op die nata pan uitgeken. Die pan was propvol water en alhoewel vlak het dit gestrek sover soos ons oe toegelaat het. Die volgende aand het ons langs die pad tussen Nata en Kasane oorgeslaap in die bos. Die plek is regtig willer as die wildtuin en ek en Hilda is rondom ons vuurtjie weggejaag om in die kar te gaan skuil van n paar olifante. Die res van die nag le ons twee wakker in die daktent en luister na die wilde diere en n olifant wat seker 10 meter van ons kar verbyloop, en dis nie eens in n park nie!!
In Kasane het ons een middag by die pool van n baie lanie lodge gaan uihang en gemaak asof ons stink ryk is (eintlik het ons net lekker geswem en volle gebruik van hulle vyfster badkamers gemaak!)
Kasane is n mal plek, hier loop die vlakvarke sommer so langs die spar tussen die karre deur? Ons maak na paar pelle en kry biekie verniet verblyf in n campsite net buite die dorp waar ons n baie interesante aand saam met die local boere spandeer- apparently is daar net twee tipes mense in Kasane FT’s (f@*%ng tourists) en FL’s (fu#@$ng locals).
In die donker oggend oppad na die chobe vanaf die campsite sien ons n trop buffels, n olifant,n leeu en n luiperd, alles in 15 minute oppad na die park. Die chobe was retig n belewenis met n magdom olifante orals, party vriendelik en ander net pleinweg bleddie ombeskof!!!! Dis nooit n goeie plan om tussen n ma en n kleintjie te kom, so moes ons mar op die harde manier leer.
Vanaf Kasane gaan ons toe oor die Zambezi via die Kazunkula ferry oppad na ons volgende land, Zambie. Die grenspos was omtrent n gemors en na sowat twee ure is ons aansienlik armer maar wettig in Zambie. Livingstone is maar net 70 kilometer van die grens en ons gaan book ons in die Jollyboys bakpackers in. Die Zambezi is klaarblyklik belaglik vol en mens kan die Victoria falls se spray 10 kilometer ver sien. Die falls was amazing en ek en Hilda het die roete drie keer oor gestap, mens raak so erg nat van die sprayy mens kon net so wel geswem het!! Van naby af kon mens omtrent glad nie die falls sien want dit was eenvoudig net toe onder al die spray.
Hier is ook n museum met n baie interesante kamer oor die beroemde David Livingstone waar hulle sy lewens storie vertel. Daar was baie van sy ou gereedskap en klomp van sy oorspronklike briewe uit die laat 1940’s en vroe 50’s. Hy was werklik n baie indrukweekkende man!!
Ek het ook my eerste self service op die bakkie gedoen wat nogal scary was maar gellukig was daar n baie vriendelike mechanic byderhand om seker te maak dat ek die kar weer reg aan mekaar sit. Die bakkie ry nogsteeds so ek neem aan ek het nie te veel stront aangejaag nie!
Ons het vrienedelike krokodil boere ontmoet wat naby die Kariba meer boer waar mens glo lekker tiere kan spearfish in die meer? Hulle se krokodil smaak soos hoender, maar ek dink ek gan maar vir myself gaan uitvind, enige resepte is welkom!
Livingstone is ook enige adrenalien junkie se paradys en ons kon nie weg gaan sonder om iets waaghalsig aan te pak nie. Ons besluit toe op tandem george swing met n 53 meter vryval, verseker die scarieste ding wat ek al gedoen het, veral met Hilda se geskree langs my oor!
Ons beplan om van Livingstone oos te ry tot waar Zambie en Zimbabwe grens by die Kariba meer. Hou duim vas vir n paar monster tiervisse!!!
Gaan goed vriende
Stinkie en Stupid Swart

2009-04-07T03:11:00.000-07:00

David Livingstone memorial

Tarzan?

george swinging

2009-04-07T03:05:00.000-07:00

Moenie eens vra nie

Vic Falls

2009-04-07T03:02:00.001-07:00

Hilda met n african pike

Nata pan

Botsawana

2009-03-30T02:41:00.000-07:00

Hallo Maatjies
Ons twee is so in ons noppies oor hierdie blog storie, julle sal dit nie glo nie, ons dink omtrent ons is comper geniuses!
Ons en ons Brazillian vriende se paaie het geskei in Rundu, na omtrent 3 weke se saam toer, hulle was great fun en ons gaan hulle baie mis!
Oppad Poppa falls toe het ons langs die pad in die veld geslaap en ons roete verder beplan- of deur die Caprivi na Kasane of die langer pad af in Botswana deur Maun en dan Kasane. Ons besluit toe op die langer pad( buitendien wie’t meer tyd as ons?)
Ons probeer vir n dag lank tiervis vang in die Kanvango rivier maar al wat ek reg kry is om my vistok te breek, dit vat my toe omtrent nog n volle dag om oor my hartseer te kom! Dit was baie emosioneel!!!!!
Die Botswana Grens by Mohango was n Breeze om deur te kom en gelukkig het ons onthou om my duitse salami onder die stoel weg te steek, anders sou dit my nog n dag van hartseer gekos het! Ons eerste stop was toe net na Shakawe by die gerugte Drotsky’s cabins op die Okavango delta waarvan ek al so baie gehoor het, en WOW met baie goeie rede! Ek het lanklaas so n mooi en netjiese plek gesien met sulke vriendelike mense. Ons is die eerste dag op die boot uit en het n vis arend gesien op die wal en hulle het besluit om ons te treat en hom te voer. n Tekort aan vis het gemaak dat ons n stuk rou wors met papyrus plant langs die boot ingegooi het, en almal met hul cameras gemik op die arend gereed gestaan. Uit die blou sonder dat enige van ons agter kom, duik daar toe n ander vis arend van agter af op die onverwagtende stukkie wors af en ons almal skrik te groot om n kiekie te kry. Amazing !!!!!!
Terug by die kamp vang ek en Bollie ons eerste tiervisse, altesaam in twee dae het ons 6 verloor en net twee geland. Sover 6-2 in die tiere se guns.
By die kamp moes ons op ons hoede wees vir die skelm bloubal apies wat wag vir die geleentheid om iets te gaps en vanaf ons tent hoor mens die visarende in die dag en die seekoeie (soms nie verder as 20 meter) in die nag, dit was maar moeilik om vir so n mooi plek totsiens te se.
Ons beplan toe om vandaar Maun toe te beweeg en gaan doen eers biekie shopping in Shakawe. Die vleis in Botswana is rerig goedkoop.
Opad Maun toe lees ons toe van Drotsky’s caves en dit klink net te opwindend om te skip, al is dit n helse ompad. Ons draai toe van die groot pad af en oppad na die Aha Hills sit ons toe sommer behoorlik vas in modder wat ongemaklik baie soos koeikak geruik het. Ons kom toe net voor donker by die Aha Hills aan en trek van die pad af om ons daktent op te slaan. Volgende oggend raak ons albei saam wakker gemaak deur die gedreun van n biljoen bye rondom ons tent. En vir die van julle wat nie weet nie is ek, Bernard die beervanger, bitter bang vir bye. Hilda speel toe Racheltjie de Beer en offer dat ek in die daktent bly le in fetus posiesie terwyl sy in die kar spring en ons by veiligheid kry, maar Hilda se die bliksems agtervolg ons in haar spieeltjie. Na n paar kilometers bleik verdere ondersoek dat die bye begin nes maak het binne in die toe canopy.n halwe blikkie doom en n paar kilometers met n oop canopy het hopelik die ding gedoen- ons moet nog damage control doen!
So 10 uur die oggend het ons by die grotte aangekom en elke ding wat ons moontlik kon kry wat kan lig maak en baie water in n rugsak geprop- en daar gaan ons!
Dit was seker een van die grootste Indijana Jones ure van ons lewe !!! Ons het uiteindelik die lig aan die einde van die grot gekry en ons altwee beloon met n koue bier uit ons yskas.

By Maun aangekom pak ons af by n gesellige plekkie, genaamd “old bridge backpackers”. Dit het omtrent ons tuiste geword, aangesien ons al vir die 6de aande hier oorslaap. Die dorp bied ons die geleentheid om bietjie admin te doen, soos bv n waterpurifier opspoor en n paar dinge aan die kar bou. Ons ontmoed n paar travellers wat ons bevriend en kry goeie advies oor waar ons op n goedkoop mokoro trip kan gaan, want die lodges en backpackers is belaglik duur. Ons gaan mokoro in die bloedige hitte van die dag, want ons Wil mos die vorige nag kuier en laat slaap die oggend. Bernard le helfde van die tyd op die naat van sy rug en kruip weg van die son agter sy hoed. Dis lekker om tussen die riette deur te gly op die dun bootjie. Die guide mannetjie neem ons na n ‘veilige’ plek waar ons kans kry om af te koel in die water, maar net n vinnige in en uit, want ek is bitter bang vir oom krokedil en tannie seekoei. Terug by die huis is ek en Bernie rasend honger. Ons braai vir ons wors en steak in ons cool wok, dankie Nicol! Die vleis in Botswana is regtig goedkoop, vrek taai tot dusver, maar goedkoop, so ons eet soveel vleis as wat ons kan. Soos Bernard se “Meat is meat and man must eat”. Ons kamp langs n stukkie van die delta se waters en het natuurlik al n lynjie nat gemaak. Ons albei het African pike en bream gevang, maar jag steeds die monster nembwe. Die groot besluit wat ons nou moet maak is watse twee van die drie parke ons wil besoek (Moremi, makgadigadi of Chobe) want ons kan nie al drie bekostig. What a tough life J

Totsiens tot later*

2009-03-30T02:38:00.000-07:00

2009-03-24T04:19:00.000-07:00

Mokoro master

2009-03-24T04:14:00.000-07:00

2009-03-24T03:34:00.000-07:00

Vas ini koeikak

Drotsky's caves

2009-03-24T03:25:00.000-07:00

Noord Namibie in vloed

Hoba meteoriet

2009-03-12T03:08:00.001-07:00

Afrika honeymoon- Namibie
Hallo vrinne,Sit in my tent in Rundu in noord Namibie (ja ek weet, nogsteeds Namibie) en dit stort reen buite. Ek het windows outlook opgelaai, impressive ne? so nou kan ek my mails check en reply anywhere, so mail ons gerus by bernardswart@gmail.com . Ek belowe om dit elke nou en dan te check en te reply!Reen seisoen in die noorde is gladnie n joke nie, die plek is heeltemal verspoel, maar soos in erg!! Ek kannie onthou hoeveel hectic riviere ons al moes deur en hoeveel keer ons al vas gereen was! Maar saamet die suur kom die soet want met al die reen is die wereld prentjie mooi.Van Windhoek was ons henties toe en het vi n paar dae in Duba hulle se strand huis gebly; dit was awesome, thanx Duba!! Ons het n paar kabeljoue en galjoentjies gevang, maar niks om oor huistoe te skryf nie! Ek het n groot haai verloor met n knoop wat gegaan het, lekke stupid. Hilda het haar eerste kabeljou en galjoen op haar eie gevang!!n Random ou ballie langs die water het ons ooreed dat na jy jou eerste see baber geeet het sal dit nooit weer terug gooi nie, maar dit was maar n kak storie en n nog kakker plan, veral op valentine’s day!Het vir Spyker Kruger (fishing legend) ontmoet langs die water en toe somme vir n paar dae by die gesin ingetrek, werklik wonderlikke mense! Vandaar terug Swakopmund toe waar ons weer ons Brazilian vriende ontmoet het en n lekke party gehou het en in die duine gaan 4x4 het. Duin 7 met n stuk hardboard afry is iets wat almal een keer in hul leeftyd moet doen, of net ten munste Hilda se gesigsuidrukking sien terwyl sy dit doen.Na Walvisbaai is ons Spitzkoppe toe vir 2 aande, na al die reen was dit seker die mooiste plek wat ek al beleef het.Vandaar brandberg toe vir die rotstekeninge- Die great guide het dit rerig spesiaal gemaak. By Twyvelfontein het ons die rots graverings en die petrified forest gaan check wat net so impressive was.Ons het toe na Opuwo gery en daarna wes na Etanga in die hart van die Koakoveld, ( rerig untamed Afrika) hier het ons op n tweespoor paadjie ingery en n lyn regdeuer die middle van die koakoveld gesny. Ons was opsoek na die Himba tribe! Hier in die ver noorde sien mens hulle relatief dikwels maar hulle is dan al nie meer so authentic soos ons wou he nie. Met pure geluk na 5 en n half ure se ry aan n 50 km pad kom ons toe op n proper himba tribe af. Maar ek praat sommer van mense wat verbaas gelyk het om wit mense te sien, ons ryl toe rys en meel sulke goed en gaan hang biekie in die village! Ek wens ek kon dit vir julle beskryf, wat n ongelooflikke ervaring, doen julle self n guns en gaan soek biekie die Himba tribe op, hulle is rooi rooi gesmeer en half kaal met die wreemdste hare en jewellery en krafts, Hilda het heeltemal uitgefreek!! Hulle was baie vriendelik met ons behalwe dat ons nie eens amper kon komunikeer nie. Toe ons foto’s van hulle neem en dit vir hulle wys op die digital kamera het die kinders omtrent bommelakiesies gedoen van verstomheid en opgewondheid. In my lewe het ek nog nooit vreemder of liefers meer ander mense gesien.Na die Himba’s is ons na die Epupa en Ruacana falls toe wat albei ewe indrukwekkend was.Volgende op die lys was was Etosha national park, daar gekom om net by reception te hoor ons gaan geen wild sien nie ? Maar met ons verkyker was ons gereed en vol moed!Sjoe, maar was daai stupid vrou verkeerd! Behalwe vir die magdom bokke,zebras en kameelperde het ons hayenas, 3 leeus, en n swart renoster gesien. To top it all spot Bernard wildtuin oog check toe 2 cheetahs in die lang gras, hulle staan toe op en beweeg stadig in die rigting was n trop springbokke. Ons verloor hulle toe vir n lang ruk in die ryger bos en net toe ons wou ry toe gewaar Hilda hulle toe met die verkyker, besig om die bokke te bekruip. Ons het front row seats tot n real life 50/50 show gehad. Die cheetah het opgespring en gehardloop teen die spoed van wit lig in die rigting van die trop bokke en meer spesifiek in die rgiting van een van hulle. Dit was naelskraap of daai bokkie was cheetah kos! Ons voel so gelukkig ons kon so iets beleef, en hulle het gese ons gaan niks sien nie, whatever!Van Etosha he tons verby die Hoba meteorite gegaan, die grootse een in die hele wye wereld.Nou in Rundu besig om ons roete verder te beplan! Sal julle op hoogte hou!Alles van die beste maatjies, en sms ons asb ons mis julle- sms ons by +27 78 793 4340 Stinkie en Stupid Swart

2009-03-12T03:03:00.000-07:00

Hilda bou bier/rooster brood

Check die cheetah jag!

Te mooi vir woorde by Etosha park

2009-03-12T03:01:00.000-07:00

Hilda en Michellie saamet n authentic ovahimba tribe

Hulle ken nie baard nie

2009-03-12T02:58:00.000-07:00

Petrified Forest-250 miljoen jaar oud!

Lion Claw by Twyfelfontein

Keeping up with technology-impressive huh?

2009-03-12T02:56:00.000-07:00

Rots graverings by Twyfelfontein

Nog vol riviere

2009-03-12T02:55:00.000-07:00

White Lady by Brandberg

Miljoene valke jag goggas

Een van vele river crossings

2009-03-12T02:52:00.000-07:00

Duin 45 met Hardboards

Bollie was klere by spitzkoppe- Mooiste plek ini wereld

2009-03-12T02:50:00.000-07:00

Perde begrafplaas buite Walvis baai

Duine ry saamet Roynaldo

2009-03-12T02:47:00.000-07:00

Die Kruger gesin en hul diere van Henties baai

2009-03-12T02:45:00.000-07:00

Visvang in Henties en baie stink robbe by Cape Cross

2009-03-12T02:40:00.000-07:00

Most Beautiful sunset

Leonard en oom Pierre hang biekie na ete

2009-03-12T02:36:00.001-07:00

2009-03-12T02:36:00.000-07:00

2009-03-12T02:34:00.000-07:00

Sunset by fishriver canyon
Kolmanskuppe
Ek en Bollie by sossusvlei

2009-03-12T02:30:00.000-07:00

2009-03-10T03:31:00.000-07:00

ons en ons brazillian friends Roy en Michellie op duin 45 by sossusvlei